TA STRONA UŻYWA COOKIES...


Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim systemie.
Więcej informacji w naszej "polityce prywatności"
  • labelworld
  • dizajn
  • wnętrza
  • architektura
  • sztuka
  • moda
  • wywiad
  • lifestyle
  • wydarzenia

NAJNOWSZE

  • Stylowa Polska w najnowszym albumie &Living!

    Stylowa Polska w najnowszym albumie &Living!

  • Kwitnący dizajn

    Kwitnący dizajn

  • Królowa oplątw – wywiad z Aleksandrą Pociej z Project Cube

    Królowa oplątw – wywiad z Aleksandrą Pociej z Project Cube

  • LABEL #23 – NASI MISTRZOWIE

    LABEL #23 – NASI MISTRZOWIE

  • Font stworzony z podpisów artystów

    Font stworzony z podpisów artystów

NAJNOWSZE

  • Limitowana kolekcja Marimekko i Microsoftu

    Limitowana kolekcja Marimekko i Microsoftu

  • Architektoniczna porcelana

    Architektoniczna porcelana

  • Anty-energetyk w intrygującym opakowaniu

    Anty-energetyk w intrygującym opakowaniu

  • Ilustracje inspirowane modą

    Ilustracje inspirowane modą

  • Wnętrze pełne zabawy

    Wnętrze pełne zabawy

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

  • 5 projektów, za które kochamy Rodolphe Parente

    5 projektów, za które kochamy Rodolphe Parente

  • Mieszkając na 25 metrach

    Mieszkając na 25 metrach

  • Klasyka na Brooklynie

    Klasyka na Brooklynie

  • Na krakowskim Podgórzu

    Na krakowskim Podgórzu

  • Wnętrze pełne zabawy

    Wnętrze pełne zabawy

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

  • Estakada zamieniona w zielony ogród

    Estakada zamieniona w zielony ogród

  • Drugie życie warszawskiej elektrowni „Powiśle”

    Drugie życie warszawskiej elektrowni „Powiśle”

  • Schronienie przed światem

    Schronienie przed światem

  • Muzeum Polskiej Wódki na warszawskiej Pradze

    Muzeum Polskiej Wódki na warszawskiej Pradze

  • Biblioteka na wrocławskim dworcu

    Biblioteka na wrocławskim dworcu

NAJNOWSZE

  • Dzieło za 110,5 miliona dolarów

    Dzieło za 110,5 miliona dolarów

  • Baletnica według Jeffa Koonsa

    Baletnica według Jeffa Koonsa

  • Politycy według Sasnala

    Politycy według Sasnala

  • Płynny marmur

    Płynny marmur

  • Banksy komentuje Brexit

    Banksy komentuje Brexit

NAJNOWSZE

  • Biżuteria wypełniona aromatem

    Biżuteria wypełniona aromatem

  • Ukryte historie

    Ukryte historie

  • Francja wprowadza surowe przepisy dotyczące retuszu i modelek

    Francja wprowadza surowe przepisy dotyczące retuszu i modelek

  • Czapka z torby IKEA

    Czapka z torby IKEA

  • Zara ułatwia zakupy online

    Zara ułatwia zakupy online

NAJNOWSZE

  • Mea Vulva: o najnowszej wystawie rozmawiamy z Beatą Konarską

    Mea Vulva: o najnowszej wystawie rozmawiamy z Beatą Konarską

  • Designerska zastawa na pokładzie samolotów

    Designerska zastawa na pokładzie samolotów

  • Na własnych zasadach

    Na własnych zasadach

  • Dotykowy ekran w MacBooku

    Dotykowy ekran w MacBooku

  • Lokalny: poskładaj sobie miasto!

    Lokalny: poskładaj sobie miasto!

NAJNOWSZE

  • Limitowana kolekcja Marimekko i Microsoftu

    Limitowana kolekcja Marimekko i Microsoftu

  • W Hali Koszyki powstanie coworking

    W Hali Koszyki powstanie coworking

  • Wegański Bentley

    Wegański Bentley

  • Mozaiki świata

    Mozaiki świata

  • Katolicka klubo-restauracja

    Katolicka klubo-restauracja

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

NAJNOWSZE

  • Ilustracje modowe i kobiecy akt według Agnieszki Stopyry

    Ilustracje modowe i kobiecy akt według Agnieszki Stopyry

  • Spotkanie z Wilhelmem Sasnalem w MOCAKu

    Spotkanie z Wilhelmem Sasnalem w MOCAKu

  • Kuta House Art Store vol. I

    Kuta House Art Store vol. I

  • Pies czy Suka zaprasza!

    Pies czy Suka zaprasza!

  • Polscy rzemieślnicy w Forcie Mokotów

    Polscy rzemieślnicy w Forcie Mokotów

Sztuka w sztuce Sztuka w sztuce Sztuka w sztuce Sztuka w sztuce Sztuka w sztuce Sztuka w sztuce Sztuka w sztuce Sztuka w sztuce

źródło: Materiały prasowe

Zdjęcia na pełnym ekranie

Sztuka w sztuce

Sztuka w sztuce to kolejna wystawa z cyklu konfrontującego ważne obszary życia z wyobrażeniami artysty. Jednak ta wystawa będzie inna od poprzednich. Wcześniejsze tematy były „wzięte z życia” i analizowały zawarte w nim prawdy i manipulacje.

Historia
pokazywała dramat wojny, patriotyzm i identyfikację narodową. Sport ujawniał ludzkie ambicje i możliwości. Ekonomia przestrzegała przed siłą pieniądza i jego wszechobecnością. Zbrodnia zagłębiała się w zło tkwiące w człowieku. Gender wyświetlał przekłamania dotyczące płci. Medycyna pokazała skomplikowane uzależnienie od ciała. Każdy z tych tematów jest bezpośrednim źródłem symboli egzystencjalnych, które można wykorzystać we własnym komentarzu wobec świata, na który jesteśmy skazani. W ramach tych terminów funkcjonujemy, one wyznaczają pole naszej wolności, godności, ale również naszej nieprawości. Natomiast Sztuka nie ma mocy bezpośredniego wpływania na nasze życie.

Jest obszarem refleksji, budzącym i pogłębiającym nasz namysł i naszą krytyczność wobec wszystkiego, co jest istnieniem. Taka jest jej rola i taką sztukę MOCAK stara się pokazywać we wszystkich swoich działaniach. Ale sztuka ma również bardziej „artystyczną” twarz – jest wielką kolekcją rozpoznawalnych obrazków, które mają swoje głośne historie, swoje niezwykłe konteksty, są pełne stojących za nimi uniesień i egzaltacji. W skład tej kolekcji wchodzą arcydzieła, przedstawienia sławnych postaci, określone gry kompozycyjne, specyficzne ekspresje, wielkie skandale. Obrazy „ze sztuki” są niezwykle nośne znaczeniowo. Każdy taki cytat ma pojemność małego tekstu. Dlatego artyści często wykorzystują cudzą sztukę. Powody są różne, ponieważ ta operacja może służyć wszystkim tematom. Wystawa Sztuka w sztuce nie jest zmaganiem się z określonym problemem egzystencjalnym, tylko jest obrazem wyrafinowanej gry znaczeniowej, która radzi sobie z różnymi problemami. Dlatego już na wcześniejszych wystawach z tej serii można było znaleźć prace, które zawierały „sztukę w sztuce”.

Artyści: Elise Ansel, Krzysztof M. Bednarski, Rafał Bujnowski, Léo Caillard, Enrique Chagoya, Vuk Ćosić, Oskar Dawicki, Sven Drühl, Edward Dwurnik, Pola Dwurnik, Marian Eile, Roberto Fassone / Valeria Mancinelli, Simon Fujiwara, Tezi Gabunia, Dorothee Golz, Manfred Grübl, Aneta Grzeszykowska, Debora Hirsch, Wlastimil Hofman, Ewa Juszkiewicz, Alexandra Kehayoglou, Jerzy Kosałka, Katarzyna Kozyra, The Krasnals (Whielki Krasnal), Tomasz Kręcicki, Zofia Kulik, Robert Kuśmirowski, Isabelle Le Minh, Anka Leśniak, Leszek Lewandowski, Łódź Kaliska, Marcin Maciejowski, Marcello Maloberti, Shahar Marcus, Hiroyuki Masuyama, Bartek Materka, Yasumasa Morimura, Bjørn Nørgaard, Shinji Ogawa, ORLAN, Tanja Ostojić, Géza Perneczky, Zbigniew Pronaszko, Quayola, Adam Rzepecki, Nicola Samorì, Christian D. Schmit, Cindy Sherman, Nedko Solakov, Henryk Stażewski, Jana Sterbak, Mateusz Szczypiński, Grzegorz Sztwiertnia, Mariusz Tarkawian, Gavin Turk, Richard Tuschman, Hans Weigand, Wiktor Wolski, Michał Zawada, Aaron Zeghers



Léo Caillard, z cyklu Hipsterzy z kamienia, 2013, fotografia, 120 × 180 cm, courtesy L. Caillard

Fotografia z serii Hipster z kamienia. Na początku prac nad cyklem artysta wykorzystywał zdjęcia autentycznych rzeźb, które modyfikował przy pomocy fotomontażu. Później – jak w przypadku tego dzieła – odszedł od manipulacji fotograficznej na rzecz wykonywania kopii wybranych figur, które następnie ubierał i uwieczniał w kadrach. Autentyczność obiektu została zastąpiona przez rzetelność fotografii. Współczesny wygląd postaci sprawia, że zaczynamy ją szufladkować według tych samych kategorii, które stosujemy wobec nieznajomych jak „elegant”, „hipster”, „sportsmen”.



Zofia Kulik, Ambasadorowie przeszłości. Made in GDR, USSR, Czechoslovakia and Poland, 2006, fotografia, 210 × 243 cm, courtesy Z. Kulik, Galeria ŻAK BRANICKA, Berlin

Zofia Kulik i Przemysław Kwiek, którzy w latach 1971–1987 tworzyli duet artystyczny, wcielili się w bohaterów obrazu Hansa Holbeina Ambasadorowie. Miejsce instrumentów badawczych z oryginalnej pracy zajęły dostępne w czasach PRL-u narzędzia dokumentacji rzeczywistości: aparat, maszyna do pisania, magnetofon szpulowy, których artyści używali do archiwizacji współczesnej sztuki neoawangardowej. Zofia Kulik sugeruje, że osiągnięcie sukcesu w świecie sztuki wiąże się z byciem własnym ambasadorem i poświęceniem życia twórczości artystycznej. Dlatego na fotografii pojawiają się także przedmioty codziennego użytku, z których korzystali artyści, i motywy zaczerpnięte z wczesnych prac KwieKulik. Symbolicznym zabiegiem jest zastąpienie czaszki przez bryłę Zamku Ujazdowskiego. Jedna z ważnych polskich instytucji kulturalnych zostaje postawiona w miejsce znaku marności doczesnego życia.



Tezi Gabunia, Włóż głowę do galerii (Luwr), 2015–2016, instalacja, 50 × 82 × 50 cm, courtesy T. Gabunia, Popiashvili Gvaberidze Window Project, Tbilisi

Artysta odtworzył w wersji miniaturowej wystawę Rubensa w Luwrze. Ogromną salę ekspozycyjną zamienił w niewielką makietę, odwracając proporcje między odbiorcą a dziełem. Praca ma charakter interaktywny i jest traktowana jako model do wykonania własnego portretu fotograficznego.




Dorothee Golz, Dziewczyna z perłą, z cyklu Obrazy cyfrowe (Digitale Gemälde), 2009, fotografia, 210 × 145 cm, courtesy D. Golz, Charim Galerie, Wiedeń

Artystka zestawia twarz kobiety ze znanego przedstawienia malarskiego Vermeera z tułowiem współczesnej modelki. Uwiecznione przez dawnego twórcę emocje wydają się nieprzystające do nowego otoczenia, ubioru postaci i przyjmowanej przez nią pozy. Szczegółowo zaaranżowane tło sprawia, że kontrast jest mniej uderzający, jednak twarz kobiety, umieszczona w nowym kontekście, pozostaje obca. Sposób obrazowania w sztuce dawnej i współczesnej jest na tyle różny, że ich połączenie powoduje zgrzyt.




Marcin Maciejowski, My, młodzi artyści…, 2014, olej / płótno, 180 × 140 cm, Kolekcja MOCAK-u

Inskrypcja na obrazie to wypowiedź młodego malarza Kazimierza Tetmajera z 1894 roku. W ten sposób odpowiedział on na mieszczańskie protesty przeciwko eksponowaniu obrazu Władysława Podkowińskiego Szał. Obecnie ten obraz jest traktowany jako metafora erotyczna na granicy kiczu. Przeniesienie wypowiedzi sprzed ponad stu lat do współczesności to wyraz ironicznej nostalgii za protestami przeciwko sztuce.




Aneta Grzeszykowska, Untitled Film Stills, 2006, fotografia, 30 × 50 cm, courtesy Galeria Raster, Warszawa, © A. Grzeszykowska

Remake cyklu fotograficznego Untitled Film Stills Cindy Sherman z lat 70., w którym amerykańska artystka kreowała się na bohaterkę nieistniejących hollywoodzkich filmów. Grzeszykowska precyzyjnie odtworzyła kompozycje fotosów, gesty i pozy Sherman. Kolorowe zdjęcia różnią się od czarno-białych oryginałów detalami – wzbogacone są o nowe lokalizacje oraz współczesne rekwizyty. W sztuce dawnej proces kopiowania służył nie tylko treningowi, ale również sprawdzeniu zakresu własnej indywidualności, tego jak zmieni się kompozycja ze względu na osobę odtwarzającą. Konfrontacja Grzeszykowskiej z ikoną sztuki współczesnej prowokuje pytanie o możliwości kreowania fikcyjnych wcieleń, a także własnego wizerunku poprzez naśladowanie.




Oskar Dawicki, Gimnastyka profana, 2013, fotografia, 100 × 200 cm, courtesy Galeria Raster, Warszawa, © O. Dawicki

Oskar Dawicki ubrany w niebieską marynarkę jest sygnałem początku performansu. W tym przypadku artysta pozoruje performans przy pomocy fotografii, przetworzonej tak, aby uzyskać siłę ekspresji nieosiągalną w inny sposób. Dzięki manipulacji obrazem przekracza ograniczenia własnego ciała i symuluje dramatyzm Rozstrzelań Andrzeja Wróblewskiego. Kolor ciała również nawiązuje do symboliki obrazów Wróblewskiego, dla którego postać namalowana kolorem niebieskim oznaczała martwego człowieka.



Shinji Ogawa, Madame Récamier, 2009 / 2011, akryl / płótno, sklejka. 21 × 30 cm, Kolekcja MOCAK-u

Cała twórczość Ogawy odnosi się do kultury europejskiej. W swoich pracach malarskich, rysunkowych i wideo japoński artysta wykonuje operacje na obrazach, architekturze i widokówkach. Rozbija lub przekomponowuje obrazy, zwielokrotnia najważniejsze elementy lub usuwa – jak w tym przypadku – bohatera przedstawienia. Obraz ten powstał 60 lat po kompozycji René Magritte’a, który przeminięcie pani Récamier ukazał poprzez trumnę dopasowaną do kształtu postaci. W obrazie Ogawy brak postaci tytułowej, ma on szerszy przekaz i jest komentarzem do historii, która z biegiem czasu blokuje nam dostęp do swoich bohaterów.




Kuratorzy: Delfina Jałowik, Monika Kozioł, Maria Anna Potocka
Otwarcie wystawy: 27.4.2017
Czas trwania: 28.4–1.10.2017
Koordynator: Agnieszka Sachar


  • UG
siteimage siteimage siteimage siteimage siteimage siteimage    PL EN