Lokalizacja: poufna. Zaglądamy do hangaru grupy AEROTIM
Nie wszystkie miejsca mają adres. Niektóre funkcjonują poza mapą – jak hangar o powierzchni 400 m² zaprojektowany przez Dana Vakhrameyeva zdla kolektywu AEROTIM, kierowanego przez Timura Fatkullina. To tajna przestrzeń stworzona dla zespołu o wyjątkowych umiejętnościach w dziedzinach akrobacji lotniczej, freestyle motocrossu oraz skoków spadochronowych.
AEROTIM to zespół znany z ekstremalnych osiągnięć – wielokrotni laureaci $1 Million GoPro Challenge, GoPro Awards oraz mistrzowie świata w kategorii World Intermediate Aerobatics. Z kolei Timur Fatkullin w swoim wszechstronnym portfolio ma m.in. męską kolekcję biżuterii stworzoną we współpracy z Valerią Guzemą oraz produkcję pierwszego pełnometrażowego filmu AEROTIM „Full Force”, opowiadającego historię ukraińskiego lotnictwa wojskowego.
„Gdy Timur skontaktował się z nami z pomysłem stworzenia hangaru – pełnoprawnej przestrzeni serwisowej dla wszystkich samolotów SPORT oraz miejsca spotkań zespołu – przyjęliśmy to wyzwanie bez wahania” – przyznają projektanci. Szybko okazało się, że to jeden z najbardziej interesujących, ale i najbardziej wymagających projektów, jakie kiedykolwiek mieli okazję zrealizować. Autorem koncepcji wnętrz jest Dan Vakhrameyev, który postawił na szczerość materiałów i klarowność rozwiązań.
Grafiki na wielkoformatowych banerach, umieszczonych w specjalnych wnękach, opowiadają o kulturze lotniczej, osiągnięciach zespołu oraz jego aspiracjach. Ukryte podświetlenie tworzy wokół nich miękką, subtelną poświatę.
Hangar zamknięto w jednorodnej bryle, mieszczącej strefy napraw i konserwacji, magazyn oraz zaplecze dla załogi o powierzchni 95 m² na drugiej kondygnacji. Sercem obiektu naturalnie stała się hala hangarowa o pełnej wysokości budynku. Konstrukcję celowo odsłonięto: stalowe kratownice, falista blacha dachowa oraz widoczne instalacje techniczne są integralną częścią aranżacji. Architektura nie udaje tu tego, czym nie jest.
Główne wejście prowadzi przez bramę unoszącą się pionowo. Jej skala i mechanika pozwalają na swobodny ruch samolotów oraz tworzą wizualne połączenie pomiędzy wnętrzem a zewnętrznym pasem operacyjnym.
Ze względu na uwarunkowania konstrukcyjne ściany wykończono panelami z cementowo-wiórowych płyt CBPB. Materiał ten jest trwały, a jednocześnie umożliwia szybką wymianę pojedynczych elementów, co jest niezwykle ważne w budynkach tak intensywnie eksploatowanych. Połączenia pomiędzy panelami są celowo widoczne i nawiązują do nitowania kadłubów samolotów.
Dla zachowania spójności te same płyty wykorzystano również w drzwiach, stołach roboczych oraz regałach.
Crew Station na drugim piętrze pełni funkcję punktu obserwacyjnego zawieszonego nad centrum operacyjnym. Zastosowane bezramowe przeszklenie otwiera panoramiczny widok na cały hangar.
Zaplecze zorganizowano wokół stołu przeznaczonego do spotkań i grupowych dyskusji. Szklane tablice ścienne wspierają codzienną organizację pracy – planowanie lotów, harmonogramy serwisowe, notatki techniczne i szkice. W bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się strefy pracy, wypoczynku, snu, kuchnia oraz zaplecze sanitarne. Każda z przestrzeni jest wyraźnie wydzielona, ale mimo to pomieszczenia pozostają ze sobą wizualnie połączone.
Surowość materiałów równoważą ciepłe akcenty: drewniane fronty kuchenne, detale meblowe oraz czerwono-brązowy odcień pojawiający się w tapicerce. Nowoczesne sofy zestawiono z krzesłami vintage. Starannie dobrany system audio wynika z zamiłowania Timura Fatkullina do muzyki.
Strefa snu została zaprojektowana jako zwarta, zamknięta przestrzeń. Komfortowe łóżka są rozmieszczone maksymalnie efektywnie, by sprzyjać odpoczynkowi pomiędzy lotami. Tapicerowane panele tekstylne poprawiają akustykę wnętrza, a miękkie, zintegrowane oświetlenie pozwala na mentalny reset.
Szatnia płynnie przechodzi w strefę prysznicową. Elementy wyposażenia wykonano z aluminium i stali nierdzewnej. Jednym z najodważniejszych rozwiązań, w pełni popartym przez grupę AEROTIM, jest okno łączące prysznice z główną halą hangaru.
Oświetlenie podporządkowano logice budynku. Liniowe oprawy LED zamontowane wzdłuż stalowego szkieletu podkreślają rytm kratownic, natomiast punktowe światło definiuje poszczególne strefy funkcjonalne. Jedna z opraw została wykonana na miejscu z aluminiowych profili ściennych, stając się symbolicznym elementem tożsamości tego projektu.
Więcej:
