Nowe życie siedemnastowiecznej zagrody w Suffolk
Krajobraz hrabstwa Suffolk ma w sobie pewną melancholijną dostojność - rozległe tereny, bliskość wybrzeża i światło, które zdaje się zatrzymywać w czasie. To tutaj, z dala od zgiełku Londynu, prywatny inwestor postanowił stworzyć swoją samotnię. Zadanie powierzone pracowni Rodić Davidson Architects było jednak dalekie od prostego remontu. Chodziło o uratowanie fragmentu ginącej historii: zabytkowego gospodarstwa, którego korzenie sięgają XVII wieku.
Budynki rolnicze to jedne z najbardziej zagrożonych struktur architektonicznych na świecie. Często porzucone, tracą swoją funkcję wraz ze zmianą technik uprawy i powoli niszczeją, znikając z lokalnego krajobrazu. Zespół Rodić Davidson podszedł do tego projektu z czułością konserwatora, ale i odwagą nowoczesnego projektanta. Zamiast tworzyć martwe muzeum, postanowili tchnąć w stare mury nową energię, łącząc zabytkową stodołę i dom mieszkalny z nowoczesnymi pawilonami w jedną, spójną rezydencję o powierzchni niemal tysiąca metrów kwadratowych.
Sercem projektu jest dawna stodoła o konstrukcji ryglowej. Przez lata zaniedbana, dziś odzyskała swój dawny blask, zachowując surowy charakter odsłoniętego drewna we wnętrzach. Architekci zdecydowali się na odważny gest - w miejscu tradycyjnych, wielkich wrót stodoły umieścili potężne przeszklenia.
Dzięki temu wnętrze wypełniło się naturalnym światłem, a granica między salonem a wewnętrznym dziedzińcem niemal przestała istnieć. To rozwiązanie sprawia, że dom nie jest statycznym dziełem, ale miejscem kształtowanym przez chwile i światło.
Komunikacja między poszczególnymi częściami posiadłości odbywa się poprzez bezramowe, szklane łączniki. Te niemal niewidoczne struktury pozwalają na płynne przechodzenie z siedemnastowiecznej stodoły do nowoczesnego pawilonu kuchennego czy nowych przestrzeni dziennych, nie naruszając przy tym integralności zabytkowej bryły. Wykorzystanie lokalnych materiałów - czerwonej cegły, czernionego drewna i tradycyjnej dachówki z gliny - sprawia, że nowe fragmenty architektury harmonijnie wpisują się w krajobraz.
Budynek wyposażono w inteligentny system zarządzania (BMS), który monitoruje cyrkulację powietrza i redystrybuuje ciepło pozyskane dzięki szklanym łącznikom, utrzymując stałą temperaturę w ogromnej kubaturze stodoły. Nawet gospodarka wodna, wykorzystująca istniejący staw została uzupełniona o nowoczesną, ekologiczną kopułę biologiczną.
Wnętrza zaprojektowano z myślą o przyszłości i inkluzywności. Większość przestrzeni znajduje się na jednym poziomie, a w części mieszkalnej zainstalowano szyb windy, co czyni dom dostępnym dla każdego, niezależnie od sprawności fizycznej.
