Nie przegap! Zmysłowa wystawa o ciele i przyjemności bycia w Poznaniu

Malarstwo Agaty Przyżyckiej splata kilka równoległych porządków: cielesny konkret i oniryczną abstrakcję, fotograficzny zapis oraz plastyczną wyobraźnię, biologiczną lepkość materii z rygorem formalnej kompozycji. Artystka zestawia dokumentalny charakter fotografii ze swobodą malarstwa, a fizyczność materii równoważy świadomie budowaną strukturą obrazu. Od początku swojej drogi twórczej porusza się pomiędzy fotografią a malarstwem – zdjęcia nie są tu jednak celem, lecz punktem wyjścia do dalszych działań.

Miękkie przejścia tonalne, gradienty i rozświetlone pastelowe płaszczyzny budują aurę niemal euforycznej lekkości – ta pozorna cukierkowość okazuje się jednak zwodnicza. Pod powierzchnią delikatnych barw kryje się wyraźna fizyczność. Ciała tracą granice, stapiają się ze sobą i podkreślają swoją materialną obecność. Nagromadzone formy przywodzą na myśl krajobrazy i organiczne struktury, zacierając podział między tym, co ludzkie, a tym, co naturalne.