Nowa wystawa w Guggenheimie prześledzi historię pop-artu

Wystawa, która ruszy 5 czerwca, zostanie zbudowana wokół prac z kolekcji Guggenheima, uzupełnionych o nowsze nabytki i dary. Obok dzieł artystów kojarzonych z klasycznym pop-artem, takich jak Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Richard Hamilton czy Claes Oldenburg, pojawią się także prace twórców współczesnych, którzy rozwijają lub podważają ten język wizualny. Wśród nich są między innymi Maurizio Cattelan, Alex Da Corte, Martine Gutierrez, Lauren Halsey, Lucia Hierro, Mohammed Ahmed Ibrahim, Liu Shiyuan i Cara Romero.

Pierwsza część wystawy skupi się na narodzinach pop-artu w latach 60. Pokazane zostaną prace odnoszące się do reklamy, komiksu i kultury masowej, czyli źródeł, które pomogły artystom tamtej dekady poszerzyć definicję sztuki. Jednym z głównych punktów tej części będzie rzeźba Soft Shuttlecock duetu Claes Oldenburg i Coosje van Bruggen. Obiekt, przygotowany pierwotnie do rotundy Guggenheima w 1995 roku, będzie można zobaczyć w Nowym Jorku po raz pierwszy od 25 lat.

Osobny fragment ekspozycji poświęcony będzie nowojorskim happeningom z początku lat 60., łączącym taniec, muzykę, poezję i sztuki wizualne. Tę część wystawy ma domknąć jedna z immersyjnych instalacji Yayoi Kusamy z 2019 roku. Twórczość Kusamy przecina się z pop-artem, minimalizmem i performansem, a zarazem wymyka się prostym klasyfikacjom.

Drugi etap wystawy ruszy 26 czerwca. Wtedy otworzą się galerie poświęcone sztuce współczesnej, pokazującej globalny zasięg pop-artu i jego nowe, często krytyczne odczytania. W tej części znajdzie się między innymi słynne Comedian Maurizia Cattelana – praca przedstawiająca banana przyklejonego do ściany srebrną taśmą. Obiekt, który ma trafić do kolekcji Guggenheima jako dar, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł ostatnich lat i wywołał szeroką dyskusję o wartości, autorstwie i granicach sztuki współczesnej.

Kuratorzy zapowiadają, że wystawa nie będzie jedynie przeglądem znanych nazwisk i ikon popkultury. Ma także na celu przypomnienie mniej oczywistego rozdziału w historii samego muzeum. Brytyjski krytyk Lawrence’a Allowaya, który w latach 1962-1966 pracował tam jako kurator, odegrał ważną rolę we wprowadzaniu pop-artu do amerykańskiego obiegu instytucjonalnego. To właśnie on zorganizował w 1963 roku wystawę „Six Painters and the Object", uznawaną za pierwszą muzealną ekspozycję pop-artu w Nowym Jorku.