Rothko we Florencji. Szykuje się przekrojowa wystawa ponad 70 dzieł artysty
Dzieła słynnego amerykańskiego artysty podziwiać będzie można w Europie już wiosną. Od połowy marca w Fondazione Palazzo Strozzi we Florencji zobaczymy przekrojową wystawę siedemdziesięciu obrazów artysty, którego uważa się za jednego z najważniejszych malarzy XX-wieku.
Wystawa „Rothko in Florence”, przygotowana specjalnie dla Palazzo Strozzi i kuratorowana przez Christophera Rothkę oraz Elenę Geunę, ma podkreślić wyjątkową relację artysty z miastem. Obejrzymy ją od 14 marca do 23 sierpnia. Architektura pałacu i sama Florencja będą tu kontekstem do opowieści o tym, jak Rothko przekładał napięcie między klasycznymi kompozycjami a ekspresyjną swobodą malarską, budując poprzez kolor nowe doświadczenie przestrzeni.
Ekspozycja w Palazzo Strozzi została ułożona chronologicznie i prowadzi od lat 30. i 40., gdy Rothko tworzył jeszcze prace figuratywne związane z ekspresjonizmem i surrealizmem, po lata 50. i 60., kiedy powstały jego najbardziej rozpoznawalne barwne obrazy.
Ekspozycja w Palazzo Strozzi została ułożona chronologicznie i prowadzi przez całą karierę artysty, od lat 30. i 40., gdy tworzył prace figuratywne w dialogu z ekspresjonizmem i surrealizmem, po lata 50. i 60., kiedy powstały jego najbardziej rozpoznawalne barwne obrazy. W późniejszym okresie paleta Rothki ulega wyciszeniu, przechodząc od zieleni i błękitów do ziemistych tonów lat 60., a finał wyznacza seria „Black on Gray" z lat 1969-70 oraz późne prace na papierze. Na ekspozycję składa się ponad 70 prac, w tym wiele po raz pierwszy pokazywanych we Włoszech.
Wystawa wykracza poza mury Palazzo Strozzi. Obrazy artysty zobaczyć będzie można też w dwóch miejscach szczególnie ważnych dla Rothki – w Museo di San Marco, gdzie wybrane prace zestawiono z freskami Fra Angelica oraz w westybulu Biblioteki Medicea Laurenziana zaprojektowanym przez Michała Anioła.
Mark Rothko po raz pierwszy odwiedził Florencję w 1950 roku podczas podróży do Włoch z żoną. Wtedy silne wrażenie zrobiły na nim freski Fra Angelica w San Marco i architektura Laurenziany. W zestawieniu z Angeliciem podkreślono zbieżność intencji. Obaj twórcy szukali sposobu na wywołanie doświadczenia transcendencji – Angelico poprzez emocjonalną obecność postaci, Rothko poprzez pola koloru prowadzące widza w głąb przeżyć. Wnętrza westybulu zainspirowały malarza zaś do stworzenia serii wielkoformatowych obrazów „Seagram Murals”.
Więcej:
