Wnętrze pełne historii. Tak żyją właściciele Studio MUKA
Zabie Mustafa i Neda Kakhsaz ze Studio MUKA stworzyli dla siebie przestrzeń do życia i pracy w domu położonym u podnóża gór Santa Monica w Los Angeles. Modernistyczny dom z lat 50. stał się osobistym projektem projektantów, łączącym sztukę, rodzinne pamiątki i autorskie meble.
Jak mówią Zabie Mustafa i Neda Kakhsaz, właściciele Studio MUKA, ich nowy dom miał pomieścić codzienne życie, ale też pozwolić na eksperymenty z formą, materiałami i sposobami użytkowania wnętrza. Jednocześnie projektanci chcieli przyjrzeć się bliżej własnym korzeniom – irańskim i uzbeckim, poprzez sposób organizowania przestrzeni i znaczenie codziennych rytuałów związanych ze spotkaniami, jedzeniem czy rozmową.
Salon inspirowany jest wiedeńskimi salonami z przełomu XIX i XX wieku. Projektanci stworzyli tu m.in. wielowarstwową kompozycję dywanów, w której podłoga gra równie istotną rolę jak meble. Niskie sofy zaprojektowane przez studio nawiązują zaś do perskich takhtów znanych z herbaciarni i zachęcają do długich rozmów. Wśród wyposażenia znalazły się też ręcznie rzeźbione krzesła z Nuristanu w Afganistanie oraz haftowane podnóżki zaprojektowane przez właścicieli jako odniesienie do dawnych tradycji zdobniczych obecnych w rodzinnych kolekcjach ubiorów.
Na ścianie zawisł szczególny obiekt – haftowane buty, rodzinne dziedzictwo pochodzące z ceremonii ślubnej prababki. A w centrum pomieszczenia stanął prototyp stolika kawowego z aluminiowych dwuteowników i skórzanych blatów zaprojektowanych tak, aby z czasem pokryły się patyną.
Ścianę wokół kominka projektanci pokryli ręcznie malowanym muralem opartym na idei daru i ofiarowania. Obok powstała przegroda ekspozycyjna, która tworzy tło dla stolika do gier i prezentuje prace współczesnej irańskiej artystki Arghavan Khosravi.
W części jadalnej stanął stół zaprojektowany z myślą o wspólnych posiłkach. Towarzyszą mu krzesła Palan, również autorstwa projektantów, zestawione z vintage krzesłami Thebes z Egiptu. Kompozycję dopina duża lampa projektu Isamu Noguchiego.
Kuchnia wprowadza wyraźny akcent kolorystyczny dzięki podłodze z winylu o intensywnym żółtozielonym odcieniu. Ściany i zabudowa kuchenna wykonane zostały z kolei ze sklejki przemysłowej.
Jak podkreślają projektanci, każde pomieszczenie ich domu miało pełnić jednocześnie funkcję galerii. Dlatego wszędzie pojawiają się elementy kolekcji sztuki, antyków i designerskich przedmiotów gromadzonych przez właścicieli, którzy traktują je jako źródło inspiracji i punkt wyjścia do nowych pomysłów.
W sypialni znalazło się miejsce na obszerną garderobę, na środku której stoi konsola ze sklejki. Wokół niej projektanci ustawili zaprojektowane przez siebie taborety z młotkowanej miedzi inspirowane tradycyjnymi irańskimi naczyniami. Ściany zdobią tekstylia z Uzbekistanu, a ubrania wiszą na stojaku projektu Vernera Pantona z lat 70.
Łóżko z kolei postawione zostało na platformie unoszącej się nad podłogą. W tym pokoju książki, rzeźby, obrazy i inne osobiste przedmioty właścicieli tworzą gęstą i żywą kompozycję codzienności.
Przestrzeń zewnętrzna stała się naturalnym przedłużeniem domu. W ogrodzie, wśród drzew cytrynowych, stoi ceglany kominek opalany drewnem. Właściciele traktują to miejsce tak samo jak wnętrze – jako przestrzeń do spotkań, rozmów i wspólnego spędzania czasu.
