Travel essentials: Bez czego Anna Gańczarek-Rał nie wyobraża sobie podróży?
Anna Gańczarek-Rał, znana także pod pseudonimem Ganczi, jest dyrektorką kreatywną, dziennikarką i autorką programu podróżniczo-motoryzacyjnego „Fast Cars, Slow Travel”, a z pasji także kierowcą rajdowym. Podróżuje niespiesznie, celebrując kulturę, design i doświadczenia, ale także emocje i ludzi, których spotyka po drodze. Postanowiliśmy zapytać ją, bez czego nie wyobraża sobie podróży.
Walizka Floyd
Wyglądają, jakby przyjechały z Kalifornii lat 70. Są kolorowe, pakowne i nie mają suwaka, tylko superwygodny system zamykania. Ale najlepsze są kółka! Zamiast zwykłych mają takie od deskorolki. Jak one jeżdżą! Jeśli dużo podróżujecie, to wiecie, że dobra walizka to podstawa, ale taka, która praktycznie sama sunie, bez Waszego wysiłku, to już zupełnie inna kategoria.
Blundstone
Tegoroczne wakacje spędziłam na angielskiej wsi i praktycznie cały czas chodziłam tam albo w Blundstone'ach, albo w japonkach. Nothing in between. Blundstone'y są chyba najbardziej bezproblemowymi butami podróżnymi, jakie mam: można w nich chodzić po mieście, po mokrej trawie, po błocie, wyskoczyć do pubu i właściwie nie zastanawiać się nad pogodą. A w Anglii, jak wiadomo, to ostatnie jest dość istotne :)
Cienkie sweterki z wełny merino B Sides
Wełna wcale nie jest tylko na zimę! Cienkie sweterki z merino zabieram ze sobą nawet latem, szczególnie tam, gdzie wieczorem robi się chłodno albo pogoda zmienia zdanie kilka razy dziennie. Ostatnio najczęściej pakuję te z B Sides. Są lekkie, zajmują mniej miejsca niż bluza i jakoś po prostu pasują do wszystkiego bardziej :) Do jeansów, szortów, na sukienkę, pod kurtkę. Taki trochę podróżniczy cheat code.
Jedwabna apaszka
Apaszka zajmuje w walizce dokładnie zero miejsca, a można z nią zrobić wszystko. Na szyję, na głowę, na biodra. Najbardziej lubię kupować apaszki właśnie w podróży. Zawsze wydają mi się idealną pamiątką: są małe, piękne i potem za każdym razem, kiedy je zakładam, przypominają mi konkretne miejsce. Zazwyczaj wyjeżdżam z jedną, a wracam z kilkoma. Świetnie sprawdzają się też w samolotach, gdzie z jakiegoś powodu zawsze próbują nas albo zamrozić, albo ugotować – zawiązana na szyi daje mi przynajmniej szansę, że nie wrócę z podróży chora od klimy odkręconej na maksa.
Notes i długopis
Zawsze mam ze sobą notes i długopis. Zapisuję w nim plany, pomysły, adresy restauracji, nazwę wina, które mi smakowało, miejsce, do którego chcę wrócić, coś, co mnie ujęło. Lubię te wszystkie małe notatki z podróży dużo bardziej niż kolejną listę zapisaną w telefonie. Po czasie taki notes staje się trochę pamiętnikiem.
