Hokusai w stolicy Włoch. Krakowska kolekcja w Palazzo Bonaparte
W Palazzo Bonaparte w Rzymie otwarto wystawę „HOKUSAI – Wielki mistrz sztuki japońskiej", przygotowaną przez Muzeum Narodowe w Krakowie. To pierwsza we Włoszech tak obszerna monograficzna prezentacja twórczości Katsushiki Hokusaia, oparta w całości na zbiorach krakowskiego muzeum. Ekspozycję zwiedzimy do końca czerwca.
Wystawa ma szczególne znaczenie zarówno ze względu na rangę samego artysty, jak i miejsce prezentacji. Została zorganizowana we współpracy z włoską agencją Arthemisia, specjalizującą się w realizacji prestiżowych ekspozycji, a Palazzo Bonaparte to jedna z najbardziej rozpoznawalnych przestrzeni wystawienniczych w centrum Rzymu. Dla Muzeum Narodowego w Krakowie to ważna okazja do pokazania kolekcji sztuki Dalekiego Wschodu w międzynarodowym kontekście oraz podkreślenia jej znaczenia na europejskiej scenie muzealnej.
Ekspozycja ukazuje Hokusaia jako artystę niezwykle wszechstronnego, który przez całe życie rozwijał technikę i konsekwentnie poszerzał zakres podejmowanych tematów. Na wystawie prezentowanych jest blisko 200 jego dzieł – drzeworytów, albumów ilustrowanych, szkicowników i wzorników. Wśród nich znalazły się prace z najważniejszych cykli, takich jak Trzydzieści sześć widoków góry Fuji czy Oglądanie wodospadów w różnych prowincjach, w tym najbardziej rozpoznawalne kompozycje artysty – Wielka fala w Kanagawie oraz Piękna pogoda przy południowym wietrze.
Narracja wystawy wychodzi poza ramy klasycznej prezentacji grafiki. Twórczość Hokusaia osadzono w kontekście kultury Japonii okresu Edo, zestawiając drzeworyty z około 150 obiektami rzemiosła artystycznego. Wśród nich znalazły się wyroby lakowe, inrō, ceramika, tekstylia, elementy uzbrojenia i opraw mieczy, a także przedmioty codziennego użytku. Taki układ pozwala pokazać dzieła artysty jako część bogatego świata materialnego epoki, a jednocześnie przybliża europejskiej publiczności estetykę i rzemiosło dawnej Japonii.
Za scenariusz ekspozycji odpowiada Beata Romanowicz, kustoszka Działu Sztuki Dalekiego Wschodu Muzeum Narodowego w Krakowie. Projekt został przygotowany specjalnie z myślą o wnętrzach Palazzo Bonaparte i uwzględnia charakter historycznej przestrzeni. Ważnym elementem narracji są także wypowiedzi Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego – kolekcjonera, którego dar z 1920 roku odegrał kluczową rolę w budowaniu japońskich zbiorów muzeum. Jego refleksje prowadzą widza przez kolejne części wystawy, nadając jej dodatkowy wymiar historyczny i kolekcjonerski.
Wystawa w Rzymie wpisuje się również w obchody 160. rocznicy stosunków dyplomatycznych między Japonią a Włochami. W tym kontekście wystawa staje się nie tylko pokazem dzieł jednego z najważniejszych twórców japońskiego drzeworytu, lecz także opowieścią o spotkaniu kultur – japońskiej, włoskiej i polskiej. Towarzyszy jej katalog w języku włoskim autorstwa Beaty Romanowicz, zawierający teksty oraz noty do prezentowanych dzieł i wybranych obiektów rzemiosła artystycznego.
