Sztuka i moda lat 90. w Tate Britain

Już za kilka dni, 8 października, Tate Britain otwiera wystawę „The 90s: Art and Fashion”, poświęconą brytyjskiej sztuce, fotografii i modzie ostatniej dekady XX wieku. Znajdą się na niej prace blisko 70 artystów, fotografów i projektantów, m.in. Young British Artists, Alexandra McQueena, Chrisa Ofiliego, Tracey Emin i Wolfganga Tillmansa.

Naomi Campbell models in Vivienne Westwood AW94 'On Liberty’. Photo Guy Marineau, Vogue © Condé Nas

Wystawa gromadzi ponad 100 fotografii, obrazów, rzeźb i projektów mody, ukazując lata 90. jako okres intensywnych przemian w brytyjskiej kulturze. Wprowadzeniem do wystawy będzie będzie pokolenie twórców, które dorastało w cieniu gospodarczej niepewności lat 80., a w kolejnej dekadzie wypracowało język oparty na bezpośredniości, eksperymencie i estetyce DIY.

Jednym tematów jest m.in. fotografia modowa i rozwój stylu określanego jako anti-fashion. Prace Corinne Day, Nigela Shafrana i Juergena Tellera, publikowane m.in. w „i-D” i „Dazed and Confused”, pokażą zwrot ku niedoskonałości, codzienności i bardziej surowemu sposobowi przedstawiania mody. Osobne miejsce zajmą również realizacje Roshini Kempadoo i Eileen Perrier, które poszerzały dominujące wówczas wyobrażenia o pięknie i reprezentacji.

Ważnym wątkiem ekspozycji będzie kultura klubowa i muzyczna lat 90. Filmy i fotografie przypomną sceny acid house, jungle, hip-hopu i drum and bassu, a także brytyjskie rave’y i queerowe kluby. Pojawią się zdjęcia z Haçiendy w Manchesterze i Bagley’s w Londynie oraz dokumentacja autorstwa m.in. Dave’a Swindellsa, Petera J Walsha, Normskiego, Eddiego Otchere’a, Ewana Spencera, Poulomi Desai i Vinki Peterson.

Tate Britain pokaże także, jak artyści odnosili się do narracji „Cool Britannia” i do grup, które pozostawały poza jej głównym nurtem. Wśród prezentowanych prac znajdzie się „Bear” Steve’a McQueena z 1993 roku oraz „No Woman, No Cry” Chrisa Ofiliego z 1998 roku, poświęcone Doreen i Stephenowi Lawrence’om. W tej części pojawią się również projekty Ozwalda Boatenga, materiały z pokazów Joe Casely-Hayforda oraz fotografie Koto Bolofo.

Jon Shard, Flesh at The Haçienda 1996. Courtesy of British Culture Archive © Jon Shard, British Culture Archive

Nick Knight, David Toole 1998, printed 2016. Image courtesy of Nick Knight SHOWStudio

Pojawi się także wątek relacji między sztuką konceptualną a modą. Twórczość Hamada Butta, Helen Chadwick, Jake’a i Dinosa Chapmanów czy Cathy de Monchaux przedstawi zainteresowanie cielesnością, rozpadem i estetyką makabry, podczas gdy Rachel Whiteread, Gary Hume i Cerith Wyn Evans reprezentować będą bardziej oszczędne, minimalistyczne tendencje. Osobne miejsce zajmie Damien Hirst ze swoimi formalinowymi rzeźbami, stanowiącymi przeciwieństwo surowej estetyki grunge’u.

Ekspozycja przypomni również projektantów, którzy w latach 90. zaczęli zacierać granicę między modą a sztuką. W centrum znajdą się spektakularne i często prowokacyjne realizacje Alexandra McQueena oraz eksperymentalne projekty Husseina Chalayana. Fotografie Nicka Knighta, Davida Simsa i Craiga McDeana przybliżą z kolei, jak zmieniał się język fotografii modowej, a „Concorde Grid” Wolfganga Tillmansa z 1997 roku przywoła charakterystyczne dla końca dekady napięcie między fascynacją przyszłością a niepokojem związanym z nadejściem nowego tysiąclecia.

Finał ekspozycji poświęcony zostanie twórcom, którzy pod koniec XX wieku wracali do historii Wielkiej Brytanii i pytań o jej tożsamość. Prace Yinki Shonibarego i Maud Sulter zestawione zostaną z modą Vivienne Westwood i Johna Galliano, wykorzystującą historyczne odniesienia, motywy klasowe i narodowe.