Wystawa 26TH AND 10TH. Nowy Jork spotyka Paryż

Po sukcesie wystawy „Room with a View", zaprezentowanej podczas Art Basel Paris 2025, współpraca między paryskim _POLIMENO a nowojorską grupą BILLYCLARK przeniosła się za ocean. w efekcie powstała ekspozycja 26TH AND 10TH – projekt, który łączy dwa rynki sztuki i bada granice między intymnością a przestrzenią publiczną.

Autor: IS

Opublikowano: 13.05.2026

Zdjęcia: Mickaël Llorca

https://www.instagram.com/valerio_polimeno/

https://www.billyclark.com/

Dodaj do ulubionych artykułów Usuń z ulubionych artykułów

Wystawa została osadzona w surowym, a jednocześnie pełnym charakteru lofcie w samym sercu Chelsea w Nowym Jorku. Wybór tej lokalizacji jest kluczowy – to dzielnica, której tożsamość od dziesięcioleci definiują artyści, a jej architektura nosi ślady nieustannego przeobrażenia. Valerio Polimeno, kurator wystawy, wykorzystał specyficzną aurę tego miejsca, by przyjrzeć się napięciom rodzącym się na styku tego, co zewnętrzne i powierzchowne, a tego, co doświadczane w głębi.

Valerio Polimeno

Narracja wystawy koncentruje się wokół motywów tożsamości i intymności. Polimeno z mistrzowską precyzją zestawia ze sobą prace artystów o zupełnie różnym pochodzeniu, tworząc wielowarstwową opowieść o współczesnym świecie. W przestrzeni loftu spotykają się ikony minimalizmu i pop-artu, takie jak Donald Judd, Alexander Calder czy Andy Warhol, z twórcami operującymi surową, emocjonalną formą, jak Nan Goldin czy Agnes Questionmark.

Wśród prezentowanych obiektów znajdziemy zarówno prace Ricka Owensa i Jeana Prouvé, jak i konceptualne propozycje Danha Vo czy Alighiero Boettiego. Całość uzupełniają dzieła takich twórców jak Ernie Barnes, James Rosenquist, Tom Wesselmann czy Raymond Pettibon. Tak szerokie spektrum nazwisk pozwala na stworzenie unikalnej atmosfery, w której design najwyższej próby naturalnie przenika się ze sztuką krytyczną i figuratywną.

BILLYCLARK

26TH AND 10TH to kuratorski manifest na temat tego, jak przestrzeń, w której żyjemy, kształtuje naszą tożsamość i jak sztuka staje się łącznikiem między tym, co prywatne, a tym, co wspólne.